WIELOKULTUROWY LUBLIN to festiwal mniejszości narodowych, etnicznych, religijnych i wyznaniowych obecnych w Lublinie.
To wyjątkowa okazja, aby poznać kultury i tradycje, aby ich „dotknąć i posmakować”.

Zespół Edukacja Kulturalna Centrum Kultury w Lublinie

Jednostka Centrum Kultury w Lublinie, która propagując wychowanie do kultury i przez kulturę, gromadzi młodzież, studentów i dorosłych. Głównym celem jest wdrażanie do świadomego i czynnego uczestnictwa w działaniach kulturalnych. Realizowany jest on poprzez organizację warsztatów, spotkań, projektów.

W ramach Edukacji Kulturalnej prowadzone są:
Pracownia Słowa
Studium Kultury

Najważniejsze wydarzenia cykliczne:
Konkurs Poezji, Prozy i Pieśni Patriotycznej "Ojczyzno moja najmilsza"
Polsko-Ukraińskie Spotkania Mistrzów Słowa
Przegląd amatorskiego ruchu artystycznego „Scena Młodych”
Wielokulturowy Lublin

Edukacja kulturalna ma z jednej strony zapewnić człowiekowi poczucie więzi ze światem, z drugiej zaś utrwalać i wzmacniać tożsamość narodową i lokalną. Może być pojmowana jako kształcenie i wychowanie człowieka na określonych wartościach kultury, jako przygotowanie człowieka do pielęgnowania i wzbogacania tradycji lokalnych, języka, obyczajów, sztuki, a także przygotowanie do współczesnych i przyszłych problemów dotyczących całej ludzkości. Powinna przygotować człowieka już od najmłodszych lat do szerokiej akceptacji zjawisk artystycznych i społecznych oraz uczyć umiejętności ich wyjaśniania i rozumienia.

Dyrektor Centrum Kultury w Lublinie - Aleksander Szpecht

Kierownik Działu Edukacji Kulturalnej - Anna Krawczyk

Centrum Kultury
ul. Peowiaków 12
20-007 Lublin
tel. 81 5455 61 51

edukacja@ck.lublin.pl

www.ck.lublin.pl


Buddyjski Związek Diamentowej Drogi linii Karma Kagyu

Buddyjski Ośrodek Medytacyjny Diamentowej Drogi w Lublinie to jeden z około 60 ośrodków i grup medytacyjnych diamentowej drogi działających w całej Polsce. Zostały one założone przez Lamę Olego Nydahla i znajdują się pod duchową opieką XVII Karmapy Taje Dordże, zwierzchnika szkoły Karma Kagyu. Diamentowa Droga to najwyższe nauki Buddy. Opiera się na trzech filarach: na poglądzie, że wszystkie istoty i zjawiska są całkowicie czyste i doskonałe, na medytacji przekształcającej ten pogląd w bezpośrednie doświadczenie oraz na skutecznym działaniu wypływającym z uzyskanego w ten sposób zrozumienia.

 

ul. Głowackiego 29/1
20-060 Lublin
tel. 602 855 514

 

  

Gmina Wyznaniowa Żydowska w Warszawie, filia w Lublinie
Gmina Wyznaniowa Żydowska w Warszawie jest jedną z dziewięciu gmin skupionych w Związku Gmin Wyznaniowych Żydowskich w RP. Została reaktywowana jesienią 1997 r. i obecnie zrzesza około 600 członków. Gmina to nie tylko działalność stricte religijna – wiele uwagi poświęca się w niej edukacji oraz życiu społecznemu. Podobnie jak pozostałe gminy w Polsce jest ona kontynuacją przedwojennych Gmin Żydowskich, a więc realizuje misję samorządu żydowskiego. Jednym z istotnych zadań Gminy jest utrzymanie domów modlitwy. W przypadku Gminy Warszawskiej jest to zabytek – jedyna ocalała po II wojnie światowej i do dziś jedyna czynna synagoga w tym mieście – Synagoga im. Rywki i Zalmana Nożyków. Odbywają się w niej otwarte dla wszystkich modlitwy powszednie i świąteczne, koncerty, wystawy, spotkania dla szkół i inne wydarzenia kulturalno-edukacyjne. Drugim ważnym budynkiem  jest znajdująca się w Lublinie Jeszywas Chachmej Lublin czyli „Lubelska Szkoła Mędrców” założona przez Rabina Majera Jehudę Szapirę w 1930 r. Nazywana „lubelskim Oxfordem” była największą szkołą talmudyczną na świecie, szczególnie słynną dzięki bogatemu księgozbiorowi liczącemu 22 tysiące pozycji książkowych, w których znajdowało się wiele cennych starodruków i rękopisów. Wykształciła około dwustu rabinów. Podczas II wojny światowej , kiedy dzielnica żydowska została zrównana z ziemią, jesziwa została rozgrabiona i zniszczona. Przez wiele lat opiekę nad budynkiem sprawowała Akademia Medyczna w Lublinie, która przekształciła ją w Colegium Maius. Jesienią 2003 r. jesziwa została zwrócona Gminie Wyznaniowej Żydowskiej w Warszawie. Od tego czasu budynek jest sukcesywnie remontowany. Od stycznia 2006 r. Jeszywas Chachmej Lublin  stałą się siedzibą lubelskiej fili Gminy Warszawskiej, ponadto jedno z pomieszczeń stało się salą modlitwy. Rok później nastąpiło uroczyste otwarcie w dawnej auli uczelni nowej synagogi, która służy żydowskiej społeczności Lublina. Zarówno w świętach religijnych, jak i innych uroczystościach z reguły uczestniczą nie tylko członkowie Gminy, ale także licznie zaproszeni goście z Lublina i okolic. Honorowymi gośćmi są sprawiedliwi wśród Narodów Świata. Nieodłącznym elementem życia społeczności żydowskiej jest, obok zaspokajania potrzeb religijnych, szeroko pojęta działalność kulturalna obejmująca także dzieci, które z dużym zaangażowaniem uczestniczą w tradycyjnych tańcach i śpiewach oraz w spektaklach teatralnych, nawiązujących do dawnych tradycji żydowskich. Filia w Lublinie współpracuje z różnymi ośrodkami społeczno-kulturalnymi oraz osobami innych narodowości i wyznań naszego miasta i kraju.

ul. Lubartowska 85, Lublin
tel.: +48 81 747 09 92
e-mail: lublin@jewish.org.pl


 

Liga muzułmańska w RP – Oddział Lubelski
Wspólnota muzułmańska w Lublinie to ludzie pochodzący zarówno z różnych kontynentów, jak i rodowici Polacy. Ludzie, których jednoczy islam, oraz fakt, że wspólnie mieszkają w Lublinie. Muzułmanie lubelscy praktykują wielokulturowość na co dzień i mają świadomość tego jak wzbogacające jest to doświadczenie. Oddział Lubelski Ligi Muzułmańskiej ma za główne zadanie służyć potrzebom społeczności muzułmańskiej. Służy pomocą również mieszkańcom miasta Lublin, poprzez przekazywanie im wiedzy o islamie i prezentowanie różnych aspektów szeroko pojętej kultury muzułmańskiej. Lubelska społeczność muzułmańska zgromadzona jest przy Centrum Islamu w Lublinie.

Centrum Kultury Islamu w Lublinie – jest jednym z najstarszych muzułmańskich ośrodków religijno – kulturalnych w Polsce. Pełni rolę zarówno domu modlitwy, jak i „ambasadora” islamu w mieście. Aktywność Centrum skupia się wokół popularyzacji wartości kultury Świata Islamu we wszystkich jej przejawach. W Centrum Kultury Islamu organizowane są codzienne oraz piątkowe modlitwy, a także święta muzułmańskie, specjalne wydarzenia Ramadanowe. Jest to także centrum edukacji, skierowanej zarówno dla muzułmanów (lekcje religii muzułmańskiej dla dzieci, dokształcanie religijne dla doorosłych, nauka poprawnego recytowania Koranu), jak i dla nie-muzułmanów (kursy wiedzy o islamie). Centrum upowszechnia idee dialogu między religijnego, kulturowego i społecznego jako sposobu przezwyciężenia stereotypów na temat islamu. Społeczność muzułmańską Lublina (kilkaset osób) tworzą zarówno imigranci, w tym uchodźcy (zwłaszcza z Czeczenii), jak i Polacy – konwertyci.

Centrum Kultury Islamu w Lublinie
ul. Romanowskiego 40

 

 

Lubelska Fundacja MOST
Powstała w 2006 r. Jej pracownicy to repatrianci z Armenii, Białorusi  i Kazachstanu. Głównymi zadaniami organizacji jest budowanie współpracy polsko-białoruskiej  i polsko-rosyjskiej oraz promowanie kultury białoruskiej, ormiańskiej i kazachskiej w Polsce. Prezesem jest, pochodzący z Białorusi, Aleh Shnitko. Były uczestnik teatru ludowego na Białorusi oraz członek koła literackiego, amatorsko uczył się w studium teatralnym. Był także, wraz z żoną, członkiem Związku Polaków na Białorusi im. R. Traugutta. Mniejszość Białoruska w Lublinie koncentruje się wokół szkolnictwa wyższego. Na KUL aktywnie działa Ziomkostwo Białorusinów, którego członkowie co miesiąc organizują spotkania tematyczne. Wielu studentów skupionych jest także przy Europejskim Kolegium Polskich i Ukraińskich Uniwersytetów. Białorusinów można także spotkać wśród wykładowców uniwersyteckich.

ul. Paganiniego 9
tel. 608 056 898

  

 

Parafia Ewangelicko-Augsburska Św. Trójcy
Lublin byłby dzisiaj zapewne zupełnie innym miastem, gdyby na Lubelszczyźnie nie zjawili się protestanci, a dokładnie: ewangelicy – spadkobiercy XVI-wiecznej reformacji. Pierwsza parafia ewangelicka w Lublinie powstała w roku 1570. Jednak ze względu na fakt, iż w połowie XVII w. dom modlitwy  był wielokrotnie burzony podczas tumultów, a ewangelicy doświadczali przemocy, ówczesna społeczność ewangelicka w 1627 r. zdecydowała się przenieść do pobliskich Piask. Do Lublina Luteranie powrócili w 1788 r. po poświęceniu nowo wybudowanego kościoła Św. Trójcy. Lubelscy ewangelicy odegrali istotną rolę w dziejach miasta od XVIII do XX wieku. Od XIX w. wśród ewangelickich obywateli Lublina zaczęli pojawiać się wybitni kupcy i przemysłowcy, w tym rodziny Vetterów, Plage, Krausse i Hessów. Rody te miały ogromny udział w rozwoju gospodarczym miasta: browar Vetterów (dzisiaj browar „Perła”), browar Jenschów, młyn na Tatarach braci Krausse, piekarnia mechaniczna Kijoka na Podwalu 7, Fabryka Machin i Narzędzi Rolniczych produkująca żniwiarki Ferdynanda Meissnera przy obecnej ul. 1 Maja oraz Fabryka Machin Rolniczych Wacława Moritza (dziś znajduje się tam sklep Gala przyrodzie na Bronowicach). D przemysłowców należała też czeska rodzina Hessów, właścicieli największej swojego czasu w Polsce Fabryki Wag Uchylnych przy ulicy Lubartowskiej 56 i 77. Emil i Edward Plage byli właścicielami Zakładów Mechanicznych na Firlejowszczyźnie, gdzie w okresie międzywojennym produkowano samoloty. Członkowie tych rodzin byli także inicjatorami czołowych przedsięwzięć charytatywnych i oświatowych przełomu XIX i XX wieku. Bracia Juliusz i August Vetterowie założyli Szkołę Handlową przy ulicy Bernardyńskiej (dzisiaj dobrze funkcjonujący  Zespół Szkół Ekonomicznych noszących ich imię) i Szpital Dziecięcy przy ul. Staszica 7. Wiktoria Michelisowa była fundatorką powstałego w 1907 r. Domu Opieki dla Emerytowanych Nauczycielek przy ul. Archidiakońskiej. W owych czasach Lublin wzbogacił się o szereg imponujących budowli przemysłowych i użyteczności publicznej, co nadało mu charakter wielkomiejski. Do budynków tych należał reprezentacyjny gmach Kasy Pożyczkowej Lubelskich (róg ul. Kołłątaja i Krakowskiego Przedmieścia, dziś Grand Hotel Lublinianka), której inicjatorem i założycielem był Adolf Frick zmarły w 1891 r. – jak głosi napis na obelisku nagrobnym na cmentarzu ewangelickim przy ulicy Lipowej 15. 

ul. Ewangelicka 1
tel. 81 442 10 50

 

 

Parafia Greckoktolicka pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny – Ziemia lubelska leży na styku tradycji bizantyjskiej i łacińskiej oraz kultury polskiej, ukraińskiej i białoruskiej. Jest to region przenikani się chrześcijaństwa wschodniego i zachodniego, co stanowi o jego specyfice i bogactwie kulturowym, czego przykładem są freski bizantyjsko-ruskie w gotyckiej kaplicy Trójcy Świętej na Zamku w Lublinie. Jednym z wyznań w naszym mieście jest Ukraiński Kościół Greckokatolicki zwany także Kościołem Unickim. Wyodrębnił się on w 1596 r. Jest kościołem sui iuris, czyli prawa własnego, uznającym zwierzchnictwo Rzymu, ale zachowujący swoją własną wschodnią bizantyjską tożsamość. Kościół Greckokatolicki w Polsce i na Ukrainie został zlikwidowany przez ówczesne władze państwowe w latach 50. XX w. Powodem był narodowościowy charakter wyznania, zwierzchnictwo, a tym stały związek z Europą Zachodnią oraz język liturgiczny – współczesny język ukraiński. Oficjalne, a tym samym faktycznie odrodzenie życia duszpasterskiego grekokatolików w Lublinie nastąpiło 1 stycznia 1993 r., kiedy to erygowano parafię greckokatolicką. Do niedawna Parafia Greckokatolicka w Lublinie nie posiadała własnej czynnej cerkwi. Liturgię świętą odprawiano w kościele p.w. św. Jozafata przy ul. Zielonej 3. Nadzieje grekokatolików na własną świątynię spełniły się wraz z przeniesieniem do Muzeum Wsi Lubelskiej cerkwi p.w. Narodzenia NMP z Tarnoszyna. W roku 1994 budynek cerkwi został nabyty przez Parafię Greckokatolicką w Lublinie i przeniesiony do Muzeum Wsi Lubelskiej w celu rekonstrukcji oraz udostępnienia dla celów kultowych Parafii i muzealnych. W latach 1997-1998 dokonano montażu bryły architektonicznej. Obecnie trwają prace nad rekonstrukcją wnętrza zgodnie z wymogami sztuki konserwatorskiej. Organizacja wnętrza wg. przyjętych założeń ma w miarę możności odzwierciedlać stan z okresu międzywojennego XX w. Lubelska cerkiew znana jest z przepięknych zdobień oraz ikon.

ul. Warszawska 71
tel. 81 746 93 99

 

Parafia Prawosławna Katedralna p.w. Przemienienia Pańskiego

Parafia jest bezpośrednią kontynuacją najstarszej lubelskiej parafii prawosławnej, działającej od co najmniej XIV w. W 1989 r., gdy Lublin stał się stolicą diecezji, XVII-wieczna cerkiew Przemienienia Pańskiego zaczęła pełnić rolę świątyni katedralnej, najważniejszej świątyni diecezji. Cerkiew ta jest pięknym przykładem stylu renesansu lubelskiego i jednym z najcenniejszych zabytków Lublina. Posiada również piękny XVII-wieczny ikonostas oraz freski z tego okresu. Parafia posiada również drugą świątynie – dwukondygnacyjną cerkiew pw. Świętych Niewiast Niosących Wonności (z dolną świątynią pw. św. Proroka Eliasza) na cmentarzy przy ul. Lipowej. Ma również swoją filię w pobliskiej wsi Kolechowice, gdzie istnieje cerkiew pw. św. Kosmy i Damiana.

ul. Ruska 15,
tel. 81 747 74 38

 

 

Polskie Towarzystwo Białorutenistyczne

W Lublinie funkcjonuje oddział Polskiego Towarzystwa Białorutenistycznego, którego inicjatywą było wydanie rocznika Studia Białorutenistyczne (ukazał się tom I i II). W 1994 r. w Instytucie Filologii Słowiańskiej UMCS powstał Zakład Białorutenistyki. W ramach specjalności Slawistyka prowadzone są zajęcia z zakresu języka i literatury białoruskiej. W 2008 roku swoją działalność rozpoczęło Studenckie Koło Naukowe Albaruthenica

Wydział Humanistyczny UMCS
ul. M. Curie-Skłodowskiej 4a

 

 

Stowarzyszenie Centrum Wolontariatu (Regionalne Centrum Wolontariatu w Lublinie)

Centrum Wolontariatu w Lublinie istnieje od 1999 r. Pomysł powołania lubelskiego wolontariatu zrodził się na bazie działań prowadzonych przez młodzież i duszpasterzy skupionych w Centrum Duszpasterstwa Młodzieży Archidiecezji Lubelskiej, powołanym przez Abp. Józefa Życińskiego i kontaktów z liderem włoskiego wolontariatu, Stasiem Gawrońskim. Podejmowane projekty socjalne wskazały na potrzebę stworzenia Centrum Wolontariatu w naszym mieście. Od tego czasu za pośrednictwem Centrum Wolontariatu służbę podjęło blisko 20 tys. osób. Jest to organizacja kompleksowo zajmującą się wolontariatem. Główne kierunki działania to: koordynowanie pracą wolontariuszy, formacja, promocja oraz inspirowanie społeczności lokalnych, środowisk duszpasterskich do tworzenia klubów, biur i centrów wolontariatu. Centrum Wolontariatu od początku było łącznikiem pomiędzy osobami i instytucjami potrzebującymi pomocy i wsparcia oraz tymi, którzy zaoferowali pomoc – wolontariuszami. Organizacja prowadzi Biuro Pośrednictwa Pracy, jest także miejscem szkoleń – warsztatów przygotowujących ochotników do pracy w charakterze wolontariuszy i pomocy przy realizacji projektów socjalnych. Centrum Wolontariatu zajmuje się także przygotowywanie placówek do współpracy z wolontariuszami.

Centrum Wolontariatu prowadzi także własne programy wolontarystyczne, gdzie ochotnicy pomagają osobom chorym, więźniom, bezdomnym, uchodźcom, dzieciom zaniedbanym i osieroconym.

Oprócz prowadzenia działalności „stałego wolontariatu” w placówkach,  stowarzyszenie realizuje także program wolontariatu akcyjnego. Wielu wolontariuszy pełniło służbę podczas lubelskich wydarzeń: Kongresu Kultury Chrześcijańskiej, Wigilii Starego Miasta, Forum Młodzieży Lubelszczyzny, Światowych Dni Młodzieży, Dnia Papieskiego. Wolontariusze uczestniczą w zbiórkach żywności organizowanych przez Banki Żywności, włączają się także w inne ogólnopolskie i lokalne akcje charytatywne. Lubelskie Centrum Wolontariatu ma także międzynarodowe doświadczenia. Stowarzyszenie stale współpracuje z organizacjami z krajów Unii Europejskiej oraz między innymi z Ukrainy, Gruzji, Kuby.

ul. Jezuicka 4, Lublin
tel. 81 534 26 52

 

 

Towarzystwo Polsko-Nigeryjskie Oddział w Lublinie

Towarzystwo Polsko-Nigeryjskie powstało   w 1979 r. jako sekcja Towarzystwa Polsko-Afrykańskiego. W 1993 r. Towarzystwo Polsko-Nigeryjskie usamodzielniło się uzyskując osobowość prawną. W tym samym roku powołane zostało przez Zarząd Główny Towarzystwa Koło Terenowe w Lublinie.

Towarzystwo zrzesza Polaków, którzy przebywali w Nigerii i Nigeryjczyków przebywających w Polsce oraz osoby zajmujące się zawodowo lub interesujące się problematyką nigeryjską. Terenem działania Towarzystwa jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Towarzystwo opiera swoją działalność na pracy społecznej członków.

Celem Towarzystwa jest działanie na rzecz rozwoju wszechstronnej i wzajemnie korzystnej współpracy Rzeczypospolitej Polskiej z Republiką Federalną Nigerii. 

ul. Krakowskie Przedmieście 28/14

 

 

Towarzystwo Społeczno-Kulturalne Żydów w Polsce

TSKŻ jest neutralnym światopoglądowo zrzeszeniem obywateli polskich narodowości żydowskiej zamieszkujących na stałe w Polsce. Jego celem jest integracja ludności żydowskiej, artykułowanie i obrona żywotnych interesów mniejszości żydowskiej, zwalczanie wszelkich przejawów antysemityzmu. Praca Towarzystwa koncentruje się przede wszystkim na zaspokojeniu potrzeb kulturalnych ludności żydowskiej przez pielęgnowanie tradycji, jak też krzewienie współczesnych osiągnięć kultury żydowskiej        i polskiej. Lubelski Oddział TSKŻ mieści się w jednej ocalałej w mieście bożnicy przy ulicy Lubartowskiej 10, która jest otwarta dla odwiedzających w każdą niedzielę od 13.00 do 15.00. TSKŻ w Lublinie zajmuje się gromadzeniem i ekspozycją zbiorów muzealnych. W posiadaniu Towarzystwa znajduje się bogaty zbiór starodruków i dokumentów, a także oryginalne tory, Talmudy, tefilin, szofer, ubiory i naczynia. Część przedmiotów pochodzi z getta, które było położone zaledwie kilkadziesiąt metrów od bożnicy. TSKŻ w Lublinie prowadzi działalność edukacyjną skierowaną do młodzieży szkolnej i studentów w zakresie historii, kultury i tradycji żydowskiej – w tym lekcje języka żydowskiego. Podejmuje się także  organizowania koncertów muzyki żydowskiej, spotkań literackich i imprez okolicznościowych jak np. rocznica Powstania w Getcie Warszawskim, utworzenia Państwa Izrael i wiele innych. W spotkaniach tych uczestniczą Sprawiedliwi wśród Narodów Świata, którzy są dla Żydów lubelskich Wyjątkowymi Ludźmi. Szczególnie cenne są kontakty z mieszkańcami, którzy znali lubelskich Żydów i przyjaźnili się z nimi. Żydzi ci zostali zmuszeni do wyjazdu z kraju, zostawiając w Lublinie przyjaciół i znajomych. TSKŻ pomaga odnowić te znajomości. W bożnicy czynne są stałe ekspozycje: wystawa poświęcona przedwojennemu żydowskiemu Lublinowi ze zdjęciami z Getta, wystawa fotograficzna „Jesteśmy” poświęcona współczesnym Żydom lubelskim, wystawa wycinanki żydowskiej.

TSKŻ Oddział Lublin
ul. Lubartowska 10
20-612 Lublin
tel. 501-836-048

lublin@tskz.pl

 

 

Siostry Białe
To skrócona nazwa Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Najświętszej Marii Panny Królowej Afryki. Ich działalnością w Polsce jest szeroko pojęta animacja misyjna, jak również przygotowanie zgłaszających się kandydatek do wyjazdu do Afryki. Uczestniczą w różnego rodzaju spotkaniach, sympozjach o tematyce misyjnej, dzieląc się swoim doświadczeniem pracy wśród ludzi Afryki.

W roku 1992 po raz pierwszy przyjechały do Lublina dwie siostry z tego Zgromadzenia - s. Heidi (Niemka) i s. Dolores (Kanadyjka), wynajmując mieszkanie, ucząc się języka polskiego, poznawały nasz kraj, jego kulturę oraz zwyczaje, ludzi wśród których zaczęły żyć. Tak powstała pierwsza     w Polsce wspólnota Sióstr Białych. Obecnie dom Sióstr Białych mieści się przy ul. Chodkiewicza 9  w Lublinie i znajduje się w nim muzeum z eksponatami z Afryki (przedmioty codziennego użytku, sztuka, tradycyjne stroje plemienne, zdjęcia). Jest to nadal jedyny dom Sióstr Białych  w Polsce.

ul. Chodkiewicza 9
tel. +48 81 533 31 57

www.siostrybiale.org 

 

 

Zakład Językoznawstwa Słowiańskiego UMCS w Lublinie
Jednostka ta powstała w roku 1962 pod nazwą Katedra Filologii Słowiańskiej. Organizatorem i pierwszym kierownikiem był prof. dr Paweł Smoczyński. W roku 1970, w związku z reorganizacją jednostek badawczo-naukowych i powołaniem instytutów oraz zakładów, nazwa Katedra Filologii Słowiańskiej została zmieniona na Zakład Filologii Słowiańskiej. Pod tą nazwą Zakład funkcjonuje do chwili obecnej w obrębie Instytutu Filologii Słowiańskiej UMCS. Pracownicy ZJS prowadzą zajęcia ze studentami Instytutu Filologii Słowiańskiej i Instytutu Filologii Polskiej UMCS w Lublinie oraz ze studentami Kolegium Licencjackiego UMCS w Białej Podlaskiej w zakresie: gramatyki porównawczej języków słowiańskich, gramatyki języka staro-cerkiewno-słowiańskiego, wstępu do słowianoznawstwa, gramatyki opisowej języka bułgarskiego, historii literatury bułgarskiej, historii Bułgarii, praktycznej nauki języka bułgarskiego.

Bałkanistyka (UMCS) – jest jedną z powstałych specjalności w ramach projektu „UMCS dla rynku pracy i gospodarki opartej na wiedzy” i skierowana jest do wszystkich studiów magisterskich UMCS. Specjalność posiada profil językowo-kulturowy z historią w tle. Studenci mają możliwość nauczenia się języka bułgarskiego oraz języków: serbskiego, rumuńskiego lub greckiego, a także poznania kultury, historii i współczesnych Bałkanów. W ramach specjalności organizowane są również warsztaty folklorystyczne, imprezy kulturalne i ekspedycje do krajów Bałkańskich. Głównymi realizatorami projektu edukacyjnego są pracownicy Zakładu Językoznawstwa Słowiańskiego Instytutu Filologii Słowiańskiej UMCS, przy udziale pracodawców i podmiotów związanych z tematyką bałkańską. Specjalność ta cieszy się ogromnym zainteresowaniem wśród studentów, dlatego też kolejnych latach akademickich planowana jest kontynuacja Bałkanistyki w Postaci studiów licencjackich i magisterskich. 

pl. M. Curie-Skłodowskiej 4, pok. 428
20-031 Lublin

 

 

Zangdok Palri Sangha Lublin

Ośrodek powstał w 2010 r. Jest jednym z nielicznych ośrodków buddyzmu na terenie Lubelszczyzny. Początki rozwoju Sangha, czyli społeczności związanej ze studiami Dharmy Buddy (nauk Buddy) i praktyką medytacyjna opartą na tej starożytnej wiedzy duchowej i filozoficzno – psychologicznej sięgają w Lublinie początków lat 80. . Tedy to pierwsze tradycyjne nauki i wysoce wykwalifikowani nauczyciele pojawili się w Europie, Polsce a następnie w Lublinie. Najintensywniejszy okres działania Zangdok Palri Sangha datuje się od 2003 roku kiedy regularnie zaczęli przyjeżdżać do Lublina nauczyciele buddyjscy posiadający autentyczne wykształcenie  religijne i kwalifikacje, potwierdzone przez autorytety takie jak jego Świętobliwość Dalajlama. Od początku istnienia, Sanghai ściśle współpracuje z Polską Unią Buddyjską pod patronatem jego Świętobliwości Dalajlamy, uczestnicząc uczestnicząc i współtworząc wydarzenia o charakterze dialogu między religijnego, działania na rzecz pokoju światowego, promowanie idei porozumienia, szacunku dla odmienności kulturowych czy duchowych. Ze względu na ogromny potencjał tkwiący w naukach buddyjskich, w szczególności z zakresu etyki, psychologii, filozofii i psychoterapi, Sangha jest bardzo otwarta na współpracę z ośrodkami naukowymi. Od dziesięciu lat Zangdok Palri Sangha współtworzy i pomaga w funkcjonowaniu ośrodka medytacyjno – terapeutycznego w Skrzynicach pod Lublinem.

ul. Nadrzeczna 572 20-437 Lublin
tel. 603 91 41 72